دریادلان...

به بهانه سوم دی سالروز عملیات کربلای چهار

اگر در ایام راهیان نور با کاروان های قزوینی به مناطق عملیاتی جنوب کشور رفته باشید حتما از راویان

همراه کاروان اسم گمرک خرمشهر را شنیده اید.

محل استقرار نیروهای قزوینی در عملیات کربلای4

برای خود من بعد از شلمچه بهترین جایی که دوست دارم یه غروب خورشید اونجا باشم همین گمرک

خرمشهره! که الحمدلله چند باری هم سعادت یار ما بوده و به این آرزومون رسیدیم...

خدا بیامرزه سعیدآقای اقمشه رو ،اولین سالی که توفیق شد بریم گمرک راوی کاروان ما ایشون بود با حسن آقای محمدنژاد.(سال80) هردوی این بزرگواران دیگه بعد از جنگ به این منطقه نیومده بودند و خود بخوان حدیث مفصل...

آی آب نامرد یادته چه بلایی سر دوستام آوردی،یادته در عرض چند ساعت چه گلهایی رو که پرپر نکردی؟!

آهای با توأم چند تا رفیق رو بی برادر و داداش کردی؟

اینا حرفای سعیدآقا بود و حسن آقا که همه بچه ها رو ریخت بهم و تو دو سه ساعتی که اونجا بودیم انگار همه مون داشتیم با خاطرات اونها دق می کردیم...

بعد از اون بار هر بار که میریم خرمشهر دوست دارم جور بشه تا گمرک رو بریم و به یاد اون سال صفا کنیم.

درباره عملیات کربلای4 حرف و حدیث های زیادی هست که اونها رو باید از اهلش بشنوید اما مهمترین مساله ای که میشه از اون یاد کرد اینه که شهدایی که تو این عملیات به معراج رسیدند تا آخرین لحظه دست از حمایت ولی برنداشتند و مطیع امر رهبری بودند و تا آخرین قطره خونشون هم پای حرفشون ایستادند.

سال گذشته هم که با بچه های دانشجویی رفته بودیم جنوب ،یه شرایطی ردیف شد تا همزمان با حضور تعدادی از رزمنده ها و جانبازان عملیات کربلای4(ازبچه های هیئت امامزاده اسماعیل(ع)) که برای ضبط برنامه مردان هور اومده بودند خرمشهر، ما هم به این دوستان ملحق شدیم و یه روایتگری باحال و زیارت باصفای اون محل عروج فدائیان ولایت نصیب ما هم شد.

اصلا تو جمع بچه های هیئت امامزاده اسماعیل(ع) کربلای 4 یه جورایی یه چیز دیگه است.خیلی از بچه های پاکار و با صفای این هیئت تو این عملیات کربلایی شدند و پیکر مطهرشون بعد از سالها به شهر و دیارشون برگشت...

ایکاش کاری نکنیم که پیش این شهدا شرمنده بشویم.

اگر جایی جز کربلا

و روزی غیر عاشورا می شد شهید شد ,

همه جا کربلا

و هر روز عاشورا نبود ...