نوشتن در اولین روز مهر و همزمانی آن با آغاز هفته دفاع مقدس می تواند در نوع خود جالب باشد.
اولین روز مهر کلاس اول دبستانم را هیچ وقت فراموش نمی کنم که در ساعت اول کلاس چقدر گریه کردم و ...
خدا حفظ کند خانم یزدی معلم کلاس اولمان را که خیلی مهربان بود و امروز کلی دلم برایش تنگ شد.
چند روزی هست که به مناسبت هفته دفاع مقدس در تیپ 82 صاحب الامر(عج) مستقر هستیم و گوشه کوچکی از کار رزمایش این شبها را به همراه تعدادی از دوستان از زمین برداشته ایم.
کار کردن با یادگاران جبهه و جنگ و جاماندگان از کاروان شهدا همیشه برای من لذت بخش بوده و هست.
افرادی که بدون هیچ ادعایی از ساعت5/6 صبح تا ساعات پایانی شب و بعضا بیشتر مشغول کار مخلصانه هستند آن هم بدون هیچ ادعایی.با همان روحیه زمان جنگ ، از نوع برخوردهایشان بگیر تا رفاقتشان با یکدیگر و صمیمیت شان با نیروها و کارکنان آن مجموعه.
اصل نوشتن این پست نقدی بود بر برگزاری کنگره لاله های شهر که در چهارشنبه هفته گذشته باحضور سرلشگرصفوی برگزار گردید.
تقریبا می توان گفت که از اولین روزی که تبلیغات این برنامه را در خیابانهای شهر می دیدم ، حس خوبی نسب به آن نداشتم تا اینکه در روز برگزاری این مراسم این حس به یقین تبدیل شد...
از نوع اطلاع رسانی آن در رسانه ها تا چینش لوگوها و آرم های سازمان ها و نهاد ها (که این روزها خیلی درگیر آن شده ایم) مثلا نوشته الله آرم استانداری باید آخر باشد و آرم عمارت شهرداری و سازمان متبوعش اول و دوم!!!
با همه احترامی که برای مجموعه مدیریت شهری و بعضی اقدامات بسیار خوبشان دارم ، این روزها بدجور کارهایشان نمایشی شده و توی ذوق می زند. از برگزاری نمایشگاه اسباب بازی و همایش بزرگداشت روز قزوین و همایش دوچرخه سواری مدیران شهرداری و ... بگیرید تا اینکه کار به جایی رسیده است که برای برگزاری یادواره شهدا هم دست از این کارهایشان بر نمی دارند.
کلیات برنامه که مزین بود به نام و یاد شهدا و سخنرانی سرلشگر صفوی دوست داشتی و سردار آبنوش و اجرای در خور تحسین امیر عزیز و استقبال بسیجیان با شاخه های گل واقعا عالی بود.
اما از آنجا که کمی هم در کار شیطنت وجود داشت همان حس دوباره به سراغم آمد.وقتی شنیدم که از طرف واحد امور ایثارگران شهرداری به مجری خط داده شده بود که مثلا برای دعوت از شهردار جهت سخنرانی چنین و چنان بگو و ازخدمات بی مثالشان در شهر هم یاد کن و ... (که این حرکتشان هم با تیزبینی مجری برنامه نقش برآب شد و نشد آنچکه که آنها می خواستند)واقعا ناراحت شدم.
و همین شد که از هفت دقیقه سخنرانی آقای شهردار که با گاف های متعددی هم همراه شده بود جز خط آخرش چیزی نفهمیدیم!!!
واقعا دلم شکست که آخر با انصاف ها، اگر جلسه برای شهداست پس دیگر این کارهایتان
برای چیست اما اگر واقعا هدف دیگری دارید خوب همان برنامه های روز قزوین و
نمایشگاه اسباب بازی و دوچرخه سواری کفایت می کند و باور کنید!
خوب برای منی که می بینم کار مخلصانه ی فعالان فرهنگی و بسیجیانی که شب و روز ندارند تا یک برنامه فرهنگی مثل یادواره شهدا و از این قبیل برنامه ها برگزار کنند و به هزار و یکجا می زنند تا هزینه ی برگزاری این برنامه ها را تامین کنند خیلی سخت است وقتی اینطور برنامه های نمایشی را با هزینه کردن پول های آنچنانی از بیت المال آنهم درسالی که رهبر عزیز همگان را توصیه به رعایت در امور اقتصادی کرده اند.
بعد نوشت: با صحبتهای امروز آقا عزیز چقدر یاد حاج حسن طهرانی مقدم افتادم که گفته بود روی سنگ مزارش بنویسند:اینجا مدفن کسی است که آرزو داشت اسرائیل را نابود کند
و در آخر:
رفتن به جهاد
نفس راهي است بزرگ
از جبهه گريختن گناهي است بزرگ
ما بر سر پست
انقلابيم اکنون!
خفتن سر پست اشتباهي است بزرگ...
و لعاقبته للمتقین
«يا ايّها الّذين امنوا اتّقوا اللَّه و قولوا قولا سديدا». قول سديد، يعنى استوار و درست؛ اينجورى حرف بزنيم. من ميخواهم عرض بكنم به جوانان عزيزمان، جوانهاى انقلابى و مؤمن و عاشق امام، كه حرف ميزنند، مينويسند، اقدام ميكنند؛ كاملاً رعايت كنيد. اينجور نباشد كه مخالفت با يك كسى، ما را وادار كند كه نسبت به آن كس از جادهى حق تعدى كنيم، تجاوز كنيم، ظلم كنيم؛ نه، ظلم نبايد كرد. به هيچ كس نبايد ظلم كرد.