یا حافظ

بدون مقدمه:

فردا روز بزرگداشت ناشناخته ترین دل افروز دنیا جناب لسان الغیب شیرازی حضرت حافظ می باشد.

برای اینکه حداقل سالی یکبار هم که شده یه یادی از این عارف و یار همیشگی کتابخونه های همه خونه ها بکنیم یه پیشنهاد داشتم برای همه دوستان وبلاگ نویس عزیز!

بیایم بمناسبت این روز هر کدوم از ما یه تفعل به حضرت حافظ بزنیم و اون شعر رو در قالب یک پست و یا نوشته ای به همین مناسبت در وبلاگ هامون بگذاریم تا شاید به این بهانه دوباره با ایشان و شعرهای بی بدیل ایشان آشتی کردیم...

بسم الله:

اول یک حمد و صلوات

نفس باد صبا مشک فشان خواهد شدعالم پیر دگرباره جوان خواهد شد
ارغوان جام عقیقی به سمن خواهد دادچشم نرگس به شقایق نگران خواهد شد
این تطاول که کشید از غم هجران بلبلتا سراپرده گل نعره زنان خواهد شد
گر ز مسجد به خرابات شدم خرده مگیرمجلس وعظ دراز است و زمان خواهد شد
ای دل ار عشرت امروز به فردا فکنیمایه نقد بقا را که ضمان خواهد شد
ماه شعبان منه از دست قدح کاین خورشیداز نظر تا شب عید رمضان خواهد شد
گل عزیز است غنیمت شمریدش صحبتکه به باغ آمد از این راه و از آن خواهد شد
مطربا مجلس انس است غزل خوان و سرودچند گویی که چنین رفت و چنان خواهد شد
حافظ از بهر تو آمد سوی اقلیم وجودقدمی نه به وداعش که روان خواهد شد