امام خامنه ای(حفظه الله تعالی):

پیکر مطهر و معظم شهیدان هر جا آرام گیرد یاد مبارک و آرامبخش و بهجت انگیز خود را در فضا می پراکند و صفا و معنویت می آفریند.

به تاریخ قمری 21 رمضان روز شهادت امیرالمونین علی (ع) سالروز تدفین 8 شهید گمنام در بوستان فدک قزوین نیز می باشد.نزدیک به 9 سال از تاریخ دفن این سربازان گمنام امام روح الله در این منطقه می گذرد که هر چقدر زمان می گذر غربت این شهیدان نیز بیشتر و بیشتر می شود.

اگر به زمان دفن این شهیدان عزیر در سال 1381برگردیم و ماجرای دفن این شهدا را مروری کنیم خواهیم فهمید که تعصب و غیرت ما نیز نسبت به این مساله روز به روز کمتر شده است!

در زمان دولت وقت و مسئولیت افرادی که در این زمینه کارشکنی ها کردند و مخالفت های خود را علنا بیان کردند تا این شهدا در آن مکان دفن نشوند گرفته تا همین امروز که با گذشت نه سال از دفن این گلهای فاطمی هنوز هیچ اتفاق خاصی برای ساماندهی مزار این عزیزان نیفتاده جز پروژه های ناتمام و حرفهای زیبا !

سالها بود عموم مردم علی الخصوص نسل جوان با حضور در کنار مزار مطهر این شهیدان که در آن مدت فقط یک آلاچیق چوبی با محوطه ای نزدیک به 30متر مربع بود به راز نیاز می پرداختند.

البته ناگفته نماند که در همان سالها نیز بی احترامی ها و هتک حرمت های فراوانی  در آن مکان مقدس صورت می گرفت که بارها نیز این مسائل به گوش مسئولین رسانده شد که هیچ گونه اقدامی در این جهت برداشته نشد و اوج این بی احترامی ها نیز در ایام دفن شهدای گمنام در دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) بود که تعدادی از دانشجویان مخالف این قضیه با حضور در تپه نورالشهدا فدک اقدام به تخریب مزار مقدس این شهیدان غریب نمودند و این بار نیز عکس العملی از سوی مسئولین وقت دیده نشد.

با توجه به برگزاری مراسم های متعددی که به صورت خود جوش و مردمی توسط بعضی از هیئتهای مذهبی و مجموعه های فرهنگی در زمان های مختلف در آن مکان صورت می گرفت خواسته بسیاری از شرکت کنندگان و عموم مردم از مسئولین، ساخت یک یادمان و مقبره ای در خور شأن این شهیدان عزیز و غریب بود که با پیگیری های که خود مردم و تعدادی از مسئولین رزمنده و دلسوز استان داشتند این اتفاق در تاریخ 5/7/86 افتاد و کلنگ ساخت یادمان شهدای گمنام در بوستان فدک استان قزوین به زمین زده شد.

طبق معمول همه مراسمات کلنگ زنی که حرف های بسیار بسیار زیبا و تقریبا ناممکن توسط مسئولین زده می شود در این مراسم نیز مسئول مستقیم این پروژه پایان اتمام کار یادمان را فروردین سال 1387 عنوان کردند و افزودند که با توجه به فرا رسیدن فصل سرما نهایتا تا تیرماه 87 این پروژه به اتمام خواهد رسید.

بعد از گذشت ماه ها از کلنگ زنی پروژه مدیر وقت بنیاد حفظ و آثار ارزش های دفاع مقدس قزوین وضعیت جوی نامناسب ،سنگینی پروژه و دقت در مراحل اجرایی!!! این طرح را از موارد کندی انجام آن برشمرد و پیش بینی کرد که نا پایان سال 88 این پروژه به اتمام می رسد.

درست دو ماه بعد از مصاحبه مدیر کل بنیاد حفظ و آثار استان این بار معاون عمرانی وقت استانداری در بازدید مسئولین ارشد استان(استاندار،نماینده مجلس،شهردار و...) از بنای یادمان شهدای گمنام بوستان فدک افتتاح بخش اول یادمان را مهر ماه همان سال عنوان کردند که بنده هیچ افتتاحی در آن تاریخ را در خاطرم نیست !

سال 88 و89 و نیمی از سال 90 نیز گذشت و هنوز جز ظاهر یک کارگاه نسبتا بزرگ ساختمانی که جلوی درب ورودی آن را نیز با آهن آلات اواراقی بسته اند وچند اتاق نگهبانی و حضور تعدادی سگ در محوطه آن  مکان کسی اجازه ورود به آن را ندارد . و فقط هر چند وقت یکبار در ایامی مثل هفته دفاع مقدس و... سخن از اتمام این پروژه می شود و باز فراموش!

با صحبتی که چند روز پیش با مسئول بنیاد حفظ آثار استان و مشاور جوان ایشان داشتم این عزیزان نیز از کندی روند اجرای این پروژه بسیار ناراضی بودند ومهمترین دلیل این کندی را نیز عدم تخصیص بودجه مناسب توسط استانداری برای انجام این پروژه عنوان می کردند.

البته این داستان عدم تخصیص بودجه فقط برای این مزار شهدای گمنام فدک نیست بلکه تقریبا تمامی شهدای گمنامی که در سطح استان دفن شده اند با چنین مشکلی مواجه هستند که از ظاهر آن ها پیداست!(مزار شهدای گمنام خوزنین بوئین زهرا ،مزار شهدای گمنام مسجد امام خمینی، مزار شهدای گمنام زیباشهر و... )

بعد از صحبت با این عزیزان به این فکر می کردم که استانداری قزوین و چند نهاد بزرگ شهر برای برگزاری یک جشنواره مضحک با عنوان اسباب بازی که هیچ گونه سود و فایده ای برای استان ندارد حاضرند رقمی نزدیک به 450میلیون تومان هزینه کنند، یا در سالهای قبلتر از آن سازمان های مرتبط با همین پروژه با همکاری مجدد استانداری اقدام به برگزاری کنگره مشکوک توسعه پایدار شهری با هزینه هنگفت نمایند اما نوبت به ساخت یادمان شهدا که برسد باید به کسری بودجه برخورد کنیم!!!

باورش برای من بسیار سخت است که در رأس سازمان مسکن و شهرسازی استان (مسئول مستقیم پروژه) مدیری جانباز و دلسوز که بارها پای خاطرات شیرین جنگ و جبهه اش نشسته ایم مسئولیت داشته باشد و اینگونه این پروژه ناتمام بماند؟!

یا اعضای محترم شورای شهر که به خاطر این که احساس می کردیم حفظ ارزش ها و حمایت از آرمان های مقدس برایشان مهم است به آنها رأی دادیم اما در عمل...

و یا مسئولین بنیاد شهید که اصلا بعید می دانم که این شهدای گمنام را بخاطر داشته باشند!!!

برادران و مسئولین محترم و دلسوز استان اگر تا چند سال پیش همان مزار چوبی و ساده  شهدای گمنام باعث رفت آمد و خانواده های شهدا و ایثارگران و جوانانی که در دل خود حال و هوای جبهه و شهادت دارند بود و کسی جرات این را نداشت تا حداقل در نزدیکی مزار این شهیدان اقدام به پایکوبی و رقص و آواز  دختر و پسر  بکند، امروز متاسفانه به دلیل حضور کمرنگ عموم مردم و امت حزب الله  بخاطر بسته بودن مزار شهیدان کار به جایی کشیده شده است که درفاصله کمتر از  100 متری مزار مطهر این فرزندان فاطمه(س) هر کاری را که بخواهند انجام می دهند کسی نیز برخوردی با آنان نمی کند.

اگر قرار بود با آمدن این شهدا به شهرمان اینگونه با آنها برخورد بکنیم و فراموششان کنیم کاش همان در بیایان های جبهه می مانند. مگر فراموش کرده ایم این  فرموده امام راحل را در وصف شهدای گمنام که:  سلام من بر  مفقودین عزیز که مونسی جز نسیم صحرا و پناهگاهی بجز مادرشان حضرت زهرا ندارد؟!

ای کاش که فراموش نکنیم که آرامش و آسایش امروزمان را مدیون چه کسانی هستیم!!!

رفتن به جهاد نفس راهی است بزرگ

از جبهه گریختن گناهی است بزرگ

ما بر سر پُست انقلابیم اکنون

خفتن سر پُست اشتباهی است بزرگ!