دیروز در خبرها مصاحبه مدیرکل سازمان تبلیغات اسلامی استان را مبنی بر اینکه تعداد و زمان سریالهای ماه مبارک رمضان باعث خلوت شدن مساجد شده است را خواندم.

چند سالی هست که این مساله بهانه خوبی شده تا از بار کارهایی که بایستی برای رونق پیدا کردن مساجد در این ماه انجام بدهیم شانه خالی کنیم!

مساله سریالهای تلوزیونی!

البته این مسئولین فکر می کنند که این مظلومیت فقط در ماه رمضان است ،در صورتیکه خیلی از مساجد ما در همه ماه های سال با این مظلومیت روبرو هستند.

عدم برنامه ریزی صحیح برای حضور نوجوانان و جوانان در مساجد از سوی مسئولین امر،اختلاف های بسیار زیاد اعضای هیئت امناهای مساجد با جوانان که بر اساس سیاست های غلط از افراد مسن و پیر برای انتخاب این اعضاء استفاده می شود، و عدم استفاده از روحانیون جوان و تحصیلکرده در مساجد به عنوان ائمه جماعات از مهمترین عوامل مظلومیت مساجد می باشد که دوستان ما به هیچ کدام از این مسائل توجه ندارند و فقط به سریالهای ماه مبارک گیر می دهند!

اختلاف های شدید بین سازمان های متولی مانند اوقاف و سازمان تبلیغات خود باعث براین شده تا هر کدام از این نهادها سیاست های خاص خود را در مساجد اعمال کنند و همین مساله باعث بر بوجود آمدن اختلافات می شود.

اگر به سالهای قبل از پیروزی انقلاب نگاه کوتاهی بیاندازیم شاهد آن خواهیم بود که یکی از دلایل پیروزی انقلاب اسلامی وجود همین مساجد و حضور حداکثری همه مردم از پیر و جوان در مساجد بود.یا حتی در سالهای بعد از انقلاب و دفاع مقدس همین مساجد بودند که مسیر اصلی انقلاب رای برای مردم مشخص می کردند.

اما امروزه از رسالت اصلی مساجد که همان شناساندن احکام و شرعیت به مردم و آگاهی دادن در زمینه های مختلف باید باشد فقط برای برگزاری چند دقیقه ای نمازهای یومیه و قرائت یک صفحه ای قرآن (آن هم در بعضی از مساجد) استفاده می شود.اما در عوض در همین مساجد در یک روز 2یا3 مراسم فاتحه برگزار می شود با گرفتن هزینه های بسیار بالا و یا به قول آقای قرائتی از خیلی مساجد فقط به عنوان استفاده کردن از سرویسهای بهداشتی آنان استفاده می شود!

به عنوان مثال همین ماجرای اختلاف های اعضای هیئت امنا با جوانان باعث براین شده تا خیلی از مجموعه های مذهبی برنامه های خود را در منازل و یا حسینیه های  منازل شخصی برگزارکنند.

البته این نکته را نیز باید اشاره کنم که خود ما نیز در مظلومیت مساجد تاثیرگذار هستیم.مثلا در روزهای اول ماه مبار رمضان همه مساجد مملو از جمعیت هست و هر روزی که از ماه مبارک می گذرد از تعداد نمازگزاران کم می شود که همین مساله نشان دهنده کم اهمیت دانستن نماز جماعت از طرف خود ماست!!!

از قضا در همین ماه مبارک هم هستند مساجدی که با برنامه ریزی صحیح و استفاده از قاریان قرآن و کارشناسان مسائل دینی برنامه های بسیار خوبی را برای شرکت کنندگان خود که تعدادشان کم هم نیست اجرا می کنند.

با همه این مسائل امیدورام این نگرش و تفکری که بر روری مدیریت مساجد وجود دارد تغییر پیدا کند و در آینده نزدیک شاهد این باشیم تا از مساجد که همانا بهترین پایگاه برای جذب نوجوانان و جوانان و فعالیتهای فرهنگی / مذهبی است، به نحو احسن استفاده شود.

پس مساله مظلومیت مساجد،سریالهای تلوزیونی نیست!

مساله فیلم های خود ماست!!!